jukebox + manual

τι είναι όριο; τι είναι ζήλια, αφοσίωση και μίσος; τι είναι ανοσία; τι είναι εκμετάλλευση; τι είναι αναισθησία; τι είναι υπερβολή; τι είναι...
ένα jukebox θά' θελα. το jukebox των χαμένων, πληγωμένων, πικραμένων, αναπάντητων ερωτήσεων.
ας έδινα μια περιουσία για να βρω απαντήσεις.
απαντήσεις που μόνο η ζωή μπορεί να φέρει. για μια ακόμη φορά αυτή η γυναίκα είναι καριόλα.
αν δεν την περπατήσεις, δε θα μάθεις. ερχόμαστε άγραφες πλάκες και για να φτάσουμε στη γνώση πρέπει να μαστιγώσουμε με άγριο μελάνι αυτό το κατάλευκο πλαίσιο. άγριο τις πιο πολλές φορές..
ένα manual θά' θελα.
ναι, ένα εγχειρίδιο για τη ζωή.
είναι από εκείνες τις μέρες που θες να παραδοθείς ανάσκελα στο ρεύμα της θάλασσας παρά να κολυμπήσεις ή να παίξεις με μια μπάλα στα ρηχά. 

αισιοδοξία

εμπιστοσύνη.
ε          μ
                     π
      ι
σ                               τ  ο
    σ       ύ
                       ν
η             ;

σκέψου έναν περίπατο σ'ένα πάρκο με γέλια, κουβέντες, τραγούδι ίσως. έπειτα να πιάνει ένα κρύο αεράκι ενοχλητικό και συννεφιά. κι έπειτα να βρίσκεσαι μόνος στο πάρκο.
να φεύγει ο φίλος.
η φίλη.
ας είμαι ειλικρινής, η φίλη.

ΜΠΟΥΜ. ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ.
Οι άνθρωποι αλλάζουν, μάτια μου. 

"εκεί"

βράδυ. γύρω τριγύρω ριμαγμένα έπιπλα, σκουπίδια, κουρέλια, κουτάκια μπύρας και σπασμένα μπουκάλια. προσοχή στο κάθε βήμα, κάθε βήμα και ψίθυρος. το επόμενο βήμα ίσως φέρει τον ήχο που θα ακουστεί κει έξω. ήρεμα βήματα, προσεκτικά. κοντοστέκεται για λίγα δεύτερα. κοιτάζει προσεκτικά γύρω, χαϊδεύει απαλά το έδαφος. αρχίζει και σκάβει. σκάβει σκάβει σκάβει σα να σκάβει μέσα της, σα να σκάβει να βρει το τότε. σκάβει σκάβει σκάβει. ένα σφίξιμο στη καρδιά την σταματά. πονάει. πονάει και τα μάτια της δακρύζουν ασταμάτητα. "που είσαι; που είσαι; που είσαι;" ψελλίζει.

"ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ";;; Μια φωνή βγαίνει και τραντάζει το στήθος της. Τρέμει.
ξυπνάει ιδρωμένη. κάνει να σηκωθεί, γυρίζει στο πλάι. 

δυο μάτια την περιμένουν, γεμάτα φόβο.
-Μη μ'αφήσεις να ξαναπάω εκεί. 

-Δε θ'αντέξω να ξαναπάς εκεί.

. solitude .

σε είπανε πουτάνα, σε μισήσανε.
σε σιχάθηκαν νωρίς κι απ΄τη συνήθεια.
σε θέλανε έξω απ' τη ζωή τους,
σε νόμισανε στοιχειό.
κατατρεγμένη γυναίκα.
γεμάτη φόβο και δυστυχία,
σε νομίσανε.

σε φοβήθηκαν γιατί δεν ξέρουν να εκτιμάνε.

πίσω στα μέρη μου

σκάλες. σκάλες, σκάλες, σκάλες. πολλές σκάλες, πώς να τις κατέβω με αυτό το τεράστιο φόρεμα; τι ωραία που είμαι βαμμένη! μετράει το μακιγιάζ. και τα μαλλιά μου, τι περίτεχνος κότσος! μετράει και το χτένισμα. βιάζομαι!
άγχος, άγχος. πολύ άγχος πριν.
κρυφοκοιτάζω, δεν ξέρουν τι τους περιμένει. επιχείρηση ανίχνευσης δικού σου προσώπου: ανεπιτυχής. υπέροχα! υ πέ ρο χα ! απόψε θα λάμψω.
(πρώτο καμπανάκι)
άγχος, άγχος, άγχος. με μια σκέψη, εξαφανίζεται: θα είσαι μόνη σου, εσύ και οι άγνωστοι, απόλαυσέ το επιτέλους!
το άγχος έφυγε. ένας έλεγχος στο κείμενο. πάντοτε. θες ανασφάλεια; πάντως ουδέποτε αυτοσχεδιάζω. μένω πιστή στο κείμενο. αν φύγεις απ'το κείμενο, το κοινό θα χάσει το ενδιαφέρον του. θα φύγει από αυτό που ήθελες να πεις, θα συνεχίσει με αυτό που είπες και στο τέλος θα αναζητά το λόγο που λάθεψες. κανείς δεν το θέλει! πιστή στο κείμενο.
(δεύτερο καμπανάκι) (μια ανησυχία στα πόδια. γέρνω το κεφάλι στο πλάι.)
μια ματιά στον καθρέφτη. μα πόσο της μοιάζω; είναι εκπληκτικό. αν δεν έχεις, βέβαια, την άριστη ερμηνεία, τι να σου κάνει η ομοιότητα;
(τρίτο καμπανάκι) (σε αγνοώ. αφού είμαι έτοιμη.)
τελευταία ματιά στο κείμενο. λίγο ακόμη, λίγο ακόμη! πρέπει να είμαι σίγουρη.
(ανοίγει η αυλαία)
είμαι υπέροχη. καταπληκτική. με θαυμάζω.
μού' χε λείψει! τα κοστούμια. η σκηνή. τα σκηνικά. το κοινό, οι άγνωστοι.
οι μη δικοί.
η απόλυτα δεσμευμένη ελευθερία.
(πρέπει να σηκωθείς)
Το σχέδιο είναι αλάνθαστο. Καλημέρα.

υοσ οιλέγ οτ

θά' θελα να μάθω να μιμούμαι το γέλιο σου. να μου το κάνω και νά' ναι σα να γελάς εσύ. όχι, όχι, δε θα χάσει την αξία του! σου το υπόσχομαι!
το γέλιο σου, σαν το γέλιο του Νερούδα. έτσι, έτσι ακριβώς.
γη απότιστη. δεν το θέλω. το γέλιο σου. αυτό είναι όλο.
το γέλιο σου μονάχα ..

κ α ι δ ε μ ε ν ο ι ά ζ ε ι .

βυθίζομαι...

(χαμένη υπόθεση)