κύκλοι πες

Τι ωραία γεύση που έχει ο καφές. Γαλλικός με γάλα και μια κοφτή κουταλιά ζάχαρη. Αρκετό γάλα. Πάντα εβαπορέ.

Τα μαλλιά κότσος. Χαμηλός κότσος, περίεργο για τα δεδομένα της. Χωρίστρα στη μέση. Αυτό, όχι, δεν είναι περίεργο. Και τα μάτια της μαυρισμένα από κάτω προς το εσωτερικό. Κούραση, ξενύχτι. Όχι το καλό ξενύχτι. Αυτό που σε παίρνει η ώρα. Ή το άλλο που κρατάς τον εαυτό σου απασχολημένο. Ή το άλλο που τρέχεις να προφτάσεις το διάβασμα που δεν έκανες. Και γιατί να μην είναι και αυτό καλό ξενύχτι δηλαδή;

σκελετός

"Ένα μάτσο κόκαλα είσαι βρε κορίτσι μου!", είπε αφού μου χάιδεψε την πλάτη η μαμά.
Χρειάστηκε μια αποχή απ' τις βλακείες, μια ίωση κι ένας θάνατος.

ΥΓ: Ο Θεός δεν παίζει δίκαια.

Καλό σου ταξίδι φίλε μου, καλό σου ταξίδι κι εσένα ξένε.

Πόσοι θα χαθούν ακόμη εξαιτίας σου;
Την κατάρα μου νά' χεις γαμημένη ασθένεια.
Έχεις πάρει τόσο κόσμο. Αχόρταγη πόρνη. Αχόρταγο, λαίμαργο κτήνος. Αν ήσουν γυαλί θα σ' έσπαγα. Αν ήσουν άνθρωπος θα σ' έφτυνα στο πρόσωπο. Τώρα που είσαι μια ακαθόριστη μάζα μέσα στον άνθρωπο τι να σε κάνω; Θά' θελα να σε κάψω. Να σε πνίξω. Να σε σύρω στις λάσπες. Να σε κατασπαράξουν τα θηρία. Να πάθεις κακό. Γιατί είσαι δυνάστης. Είσαι ένας τύραννος που δε δείχνει έλεος. Στερείς από ένα 17χρονο αγόρι τη ζωή του. Σε νικούσε επί 8 χρόνια κι εσύ, χωρίς καθόλου τσίπα, του στερείς τη ζωή. Στερείς από δυο μωρά, που δεν έχουν χρονίσει ακόμα, τον πατέρα τους. Στερείς από αυτούς που σε νίκησαν, την πραγματική ζωή. ΜΟΝΟ ΚΑΚΟ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ.

το γαμώ τα πάντα

Το έρχεσαι στα όριά σου. Το δεν αντέχεις άλλο. Το φωνάζω. Το βροντάω τις πόρτες. Το γαμημένο τριπάκι της σχολικής ηλικίας. Το ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ. Το θέλω να φύγω. Και το... όταν φεύγεις βλέπεις όλα τα παραπάνω με ουδετερότητα. Όχι με αδιαφορία και υποτίμηση. Όχι. Γιατί τότε άξιζαν. Τότε σε βοήθησαν. Τότε...τα είχες ανάγκη.
Τότε έλεγες ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΠΟΥΤΑΝΑ ΜΟΥ και έβγαινε μια κραυγή από μέσα σου.

Συγγνώμη που βρίζω, αλλά το συνηθίζω.

.

Δε μου αρέσει να είμαι οι κοπέλες.
Γιατί να μου αρέσει άλλωστε;

Νο2

" Η ΜΟΙΡΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΕΙΝΑΙ ΦΤΙΑΓΜΕΝΗ ΑΠΟ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ, ΟΛΩΝ Η ΖΩΗ ΤΙΣ ΕΧΕΙ, ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΕΣ ΕΠΟΧΕΣ. "

" Η ευτυχία είναι εύθραυστη και φευγαλέα, επειδή μπορεί να τη ζήσει κανείς μόνο σε ορισμένες στιγμές. Αν μπορούσαμε να την απολαμβάνουμε αδιάκοπα, θα έχανε όλη την αξία της, αφού μπορούμε να την αντιληφθούμε μονάχα ως αντίθεση.
   Έπειτα από μια εβδομάδα με συννεφιά, η ηλιόλουστη μέρα μάς φαίνεται σαν θαύμα της Δημιουργίας. Κατά τον ίδιο τρόπο, αισθανόμαστε τη χαρά πιο λαμπερή όταν βγαίνουμε από το πηγάδι της θλίψης. Τα δυο συναισθήματα αλληλοσυμπληρώνονται και χρειάζονται το ένα το άλλο, γιατί ούτε η μελαγχολία είναι αιώνια ούτε θα μπορούσαμε να υποφέρουμε εκατό χρόνια ευτυχία.
   Ένας από τους παράγοντες του στρες της σύγχονης κοινωνίας είναι ακριβώς αυτό: το να πιστεύουμε ότι έχουμε την υποχρέωση να είμαστε ευτυχισμένοι πάντα και παντού. Η άρνηση της θλίψης προκαλεί τη διάδοση της κατανάλωσης αντικαταθλιπτικών και των θεραπειών, όπως και τη σπατάλη σε πράγματα που δε χρειαζόμαστε. Μοιάζει σα να πρέπει να νιώθουμε ντροπή αν δεν έχουμε ενα μόνιμο χαμόγελο χαραμένο στο πρόσωπό μας.
   Αντίθετα προς αυτή την ψευδή και παιδαριώδη οπτική γωνία, ο Νίτσε μας υπενθυμίζει πως η ευτυχία δίνεται μόνο σε αναλαμπές, κι όταν εμείς προσπαθούμε να τη διαιωνίσουμε καταστρέφουμε ακόμα και τις στιγμές αυτές, που μας βοηθούν να προχωράμε στο μακρύ και βασανιστικό δρόμο της ζωής."

Νίτσε, 99 μαθήματα καθημερινής φιλοσοφίας - Άλλαν Πέρσυ

No8

"Την τιμή σας δε θα σας τη δώσει η καταγωγή σας, αλλά το τέλος σας."

"Όπως τονίσαμε και στο πρώτο κεφάλαιο, οι πιο ευτυχισμένοι και ολοκληρωμένοι άνθρωποι είναι αυτοί που ξέρουν πού κατευθύνονται κι έχουν έναν δικό τους ορίζοντα. Μπορούμε είτε με λιγότερο είτε με περισσότερο αποτελεσματικό τρόπο να εκπληρώσουμε τους στόχους μας, αλλά το γεγονός ότι θα έχουμε ζήσει για κάτι θα δίνει μια αδιαφιλονίκητη αξία στην ύπαρξη.
    Όταν εστιάζουμε κατ' αυτό τον τρόπο στη ζωή μας, δεν έχει σημασία το ταπεινό της καταγωγής μας ούτε τα λάθη που κάνουμε στη διαδρομή. Όπως λέει και το Κοράνι: "Τον Θεό δεν τον ενδιαφέρει το τι ήσουν, αλλά το τι θα είσαι από τώρα και μπρος".
    Για να βλέπεις, λοιπόν, καθαρά και να ενεργείς με συνέπεια, πρέπει να έχεις κάτι σαν ένα φύλλο προσωπικής πορείας. Κάνε τη δοκιμή:
1. Διαίρεσε μια κόλλα χαρτί με μια κάθετη γραμμή.
2. Γράψε στ' αριστερά μια περίληψη της μέχρι σήμερα πορείας σου.
3. Γράψε στα δεξιά τον δρόμο που θα ήθελες να πάρει η ζωή σου από αυτήν τη στιγμή.
4. Σημείωσε από κάτω ποιά είναι τα βήματα που χρειάζεται να κάνεις για να τηρήσεις το φύλλο της προσωπικής σου πορείας.
5. Ανασκουμπώσου και πιάσε δουλειά αμέσως τώρα!"

Νίτσε, 99 μαθήματα καθημερινής φιλοσοφίας - Άλλαν Πέρσυ